ΑΥΤΟΜΑΤΟ ON/OFF ΟΤΑΝ ΕΚΠΕΜΠΟΥΜΕ

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Ασημένιο φεγγάρι


Τ’ ασημένιο φεγγάρι,
στρογγυλό σαν μπαλόνι,
δέσαν κάτι φαντάροι,
με μιας μπότας κορδόνι.

Να το βάλουν στην πύλη,
που περνούν τα καμιόνια,
λυπημένο καντήλι,
σκαλωμένο στα κλώνια.

Να το βλέπουν οι ξένοι,
πάνω ’κεί, κάθε βράδυ,
με κρασί απ’ το βαγένι
και γλυκό παξιμάδι.

Τα κορίτσια της πόλης,
που πάν’ στους αλφαμίτες,
να το φτάνουνε μόλις,
σαν ψηλώνουν στις μύτες.

Και μετά, στο στρατώνα,
να κοιμούνται μαζί τους,
καλοκαίρι, χειμώνα,
μια στιγμή απ’ τη ζωή τους.


Π.Θ.Τ.

animated-bus-divider

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

Χρόνια πολλά, Καλά Χριστούγεννα!


Μαινάδες απ' το πρωί με μαλώνουνε, γιατί άργησα να σάς ευχηθώ!
Σέρνουν τα βήματα μέσα στο σπίτι μου για να τρομοκρατηθώ!
Μα εγώ σας αγαπώ, ειλικρινά δεν σας ξέχασα, είσαστε Φίλοι μου εσείς!
Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα! Κι όλοι να είστε ευτυχείς!...

Παναγιώτης Θ. Τουμάσης


animated-bus-divider

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Μες στον οντά


Μες στον οντά, π’ όλο κεντά
και π’ όλο πλέκει νήματα,
στέλνει τη σκέψη της κοντά
κι ένα μπουκέτο ποιήματα.

Τα ποιήματά της στο χαρτί
κι η σκέψη της ξετύλιχτη,
μια Κυριακή, κοντή γιορτή
και μια Δευτέρα αμείλιχτη.

Είναι λωλή και το φιλί,
δεν το χαρίζει σ’ άλλονε,
μόν’ σ’ έναν ξένο, στην αυλή
κι η μάνα της τη μάλωνε.

Κι η μάνα της κρατεί κλειδί
και την κλειδώνει μην τον δει
και τη σφαλνά κι αυτή σπαρνά,
στο φως εκεί, το σκοταδί.

Κι ένα πουλί, παρακαλεί,
να τού πηγαίνει γράμματα
και το πουλί πικρολαλεί
και την κοιτάει κατάματα:

«Θα σύρω μια, θα σύρω δυο,
θα σύρω τρεις για να τον διω,
μετά τραβά γι’ ανατολή,
καινούργια αγάπη τον καλεί».

Π.Θ.Τ.


animated-bus-divider

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Γράφω και σβήνω


Γράφω και σβήνω και γράφω ξανά,
τα λόγια μου σύμβολα κι οι ήχοι,
σύμβολα κι οι ήχοι, μελάνια κοινάˑ
γραμμένοι όλοι γύρω μου οι τοίχοι.

Πότε θα γίνω δικός σου, Νανά;
Πότε καλό θα μού τύχει;
Γράφω και σβήνω και γράφω ξανά,
γραμμένοι όλοι γύρω μου οι τοίχοι.

Είσαι το πάθος που με κυβερνά
κι ο πόθος του κόσμου που αντήχει.
Γράφω και σβήνω και γράφω ξανά,
τα λόγια μου σύμβολα κι οι ήχοι.

Πέφτω, γκρεμίζομαι σ’ Άδη γκρεμνά
κι η δίνη του, με κατατρύχει.
Πότε θα γίνω δικός σου, Νανά;
Πότε καλό θα μού τύχει;

Π.Θ.Τ.

Διευκρίνιση: Μιλώ για μια κοπέλα με το όνομα Νανά που υπήρξε μεγάλο πάθος μου στα νεανικά μου χρόνια... Δεκαετία του '90.


animated-bus-divider

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Μαρμαρωμένος


Τούτες τις μέρες, ραγίζω σαν πέτρα,
που πάγωσε στην ερημιά.
Τριγύρω μου κόσμος πολύς, στα δυο μέτρα,
μα βοήθεια δε βρίσκω καμιά.

Κι έρχονται νύχτες, π’ αγέρας σφυρίζει
και μπαίνει απ’ τις χαραγματιές.
Με παίρνει, με σέρνει και με στροβιλίζει,
να βγω στ’ Α-Γιαννιού τις φωτιές.

Άκου το γέλιο τους, άκου το γλέντι,
τον ατίθασό τους χορό.
Όλοι με λένε χορευτή και λεβέντη
κι εγώ να χαρώ δεν μπορώ.

Τέτοιες στιγμές, σκαρφαλώνω στις μύτες,
των ακροδαχτύλων του νου.
Και των νεφώνε μισανοίγω τις σήτες,
να δω λίγο μπλε τ’ ουρανού.

Έχει καιρό μαρμαρώσει η καρδιά μου
και λείπεις στη χώρα σου, εσύ.
Ραφτάδες σού ράβουν τα πέπλα του γάμου
και νάνοι σού φέρνουν κρασί.

Π.Θ.Τ.


animated-bus-divider

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

Πότε θα φανεί


Πότε θα φανεί,
λευκό πανί, λευκό στο πέλαγο πανί,
να το στέργουν οι
βαθιοί μας πόθοι κι οι κρυφοί μας ουρανοί.

Πέθανα κι αργώ,
με πάνε ’κεί, με πάνε ’δώ, με βήμα αργό,
σ’ ένα φορτηγό,
με τα σκουπίδια να μ’ αδειάσουν να πνιγώ.

Γδύθηκε ξανά,
μπρος στ’ ανοιχτό παράθυρό της η Νανά,
διάφανα, φτηνά,
τα δυο της στήθια, τη φωτιά της δείχνουν, να.

Έχω πέπλα αχνού,
μορφή του σύννεφου ψηλά του σκοτεινού,
πειραγμένο νου,
εκδικητής σκληρός εγώ, του καθενού.

Θα φανεί ποτές
ή το κουρσέψαν της αυγής οι πειρατές
κι είναι στις αχτές,
χωρίς τη λάμψη και το χρώμα που ’χε χτες.

Π.Θ.Τ.


animated-bus-divider

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

Παρτίδα σκάκι


Τα ρόδα στην αυλή, τα μυστικά τους λεν.
Η ανάσα τους βαθιά, σαν ευωδιά απλώνει.
Για τη βασιλοπούλα την ωραία, που δεν
αγάπησε κανένας κι ο καημός λιώνει…

Σαπφώ, ποιήτρια πάθους και πόθου μαζί,
βγες στο παράθυρό σου και συ, λιγάκι.
Τους στρατιώτες να δεις, με στολές φανταιζί,
καθένας κι ένα πιόνι παρτίδας σκάκι.

Σκληρούς κανόνες έχει, να τα χάνει ο νους,
τούτη η μυσταγωγία, π’ άρχισες η ίδια
Τους αξιωματικούς σου τους αληθινούς,
καλόπιασε με βέρες και δαχτυλίδια!

Χαμένη ζωή κι εφάμαρτη!... Στο παραβάν,
οι αδικοσκοτωμένοι το θρήνο σέρνουν.
Το βασιλιά το Φάοντα, στους πύργους πάν’…
Κι οι ιππείς τίποτα τώρα δεν καταφέρνουν.

Στο Ιόνιο βγαίνεις, με σκάφος μυτιληνιό,
το φως να κυνηγήσεις, σ’ άσπρο ακρωτήρι.
Μα ο ήλιος, ακατανίκητος στον ουρανό,
μ’ αχτίδες σ’ αιχμαλωτίζει, προτού να γείρει.

Κοιμήσου κορασίδα κι ο ύπνος σού πάει.
Τ' αγόρια όλα, όσα σένα θέλησαν, πνίχ’ τα,
στ’ Αχέροντα το γοερό ρέμα, π’ αργοκυλάει,
τους νεκρούς του κουβαλώντας, μέρα νύχτα…

Π.Θ.Τ.

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Κοιτάζοντάς σε


Κοιτάζοντάς σε,
μακριά που θα ’σαι,
θ’ αναρωτιέμαι.
Γι’ αυτό το ψέμα,
πικρό σαν αίμα,
αν φταίω ή φταίμε.

Στο παραθύρι,
που θα ’χω γείρει,
θα συλλογιέμαι.
Βαριές οι νύχτες
και λεν οι δείχτες,
«λησμόνησέ με».

Λευκή σαν χιόνι,
του νου μου αφιόνι,
πώς τρέμω, ιδέ με.
Κι έλα κοντά μου,
στην αγκαλιά μου
κι αγάπησέ με.

Π.Θ.Τ.

Οπτασία

angergirl


Ξέρω ένα κορίτσι, μια οπτασία μαγεμένη,
που ’χει το χρώμα τ’ ουρανού στ’ αφίλητα χείλη
και που δε μένει στη γη, μα συχνά κατεβαίνει,
να γεμίσει το πανέρι της με λουλούδια του Απρίλη!

Κάποτε, παλιά, λες από αγάπης σινιάλο,
ήρθε και τής ξέπλεξα των μαλλιών την πλεξούδα
κι όταν ’χάθη ξανά, στο σύννεφο το μεγάλο,
τη φουρκέτα της μ’ άφησε, χρωματιστή πεταλούδα!

Π.Θ.Τ.

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009

Και ξαφνικά

harp


Και ξαφνικά, στάθηκες μπροστά μου γυμνή.
Με πρόσωπο άλλης, στον καθρέφτη.
Και ξαφνικά, θάμπωσαν άστρα κι ουρανοί
κι έγινες ένα φως που πέφτει…

Ως κι η σελήνη πια, δε γελούσε στη γη.
Γυναίκα νιώθοντας κι εκείνη.
Ως κι η σελήνη, λες κι είχε βρει στη σιγή,
το μαγικό της, να ομορφύνει…

Και μήτε καν, είχες βυθιστεί στο κρασί.
Ούτε και ζάλη σε κρατούσε.
Και μήτε καν, κρύφτηκες στα πέπλα σου εσύ,
για να μη δω, θλιμμένη που ’σαι…

Μονάχα να, τραγούδησες μ’ άλλη φωνή.
Με πρόσωπο άλλης, στον καθρέφτη.
Μονάχα να, φτερούγισες πιο ζωντανή,
κει, που κανείς δεν τ’ ονειρεύτη…

Π.Θ.Τ.
Locations of Site Visitors